SERWIS GENEALOGICZNY - GENEALOGICAL RESEARCH
gromadzenie oraz analiza danych
dostęp do aktualnej bazy - kontakt
pobierz pliki za darmo
- download files for free



Materiały do Polskiego Słownika Biograficzno-Genealogicznego

Materials for Polish Biographical and Genealogical Dictionary


czwartek, 26 października 2017

Dąmbski

Dąmbski h. Godziemba, vel Dąbski, rodzina kujawska, gałąź rodu Godziembów, pisząca się z Lubrańca w woj. brzesko-kujawskim, i będąca jednego pochodzenia z Lubrańskimi. Godziembowie posiadali rozległe majątki, m. in. na Kujawach: Kłobia, Ossowo, Miłochowo, Kobielice, Świerczyno, Dąbie, Choceń, Paniewo, Redecz Kalny, Krukowy i Krowi, Koniec, Borucin, Dembice, Poddembice, oprócz samego Lubrańca z warownym zamkiem, stanowiącego z czasem jakby stolicę całego rodu. W pow. konińskim mieli: Gosławice, Lichin, czyli Licheń, Kozarzewo, Szyszyn, Wąsosze, Kazimierz; w łęczyckim: Chodowo i Wysokę; w płockim: Głownię, Maleszewo i inne. W pierwszej połowie XVI wieku zaczęli od swych włości nazywać się Lubrańskimi, Dąmbskimi, Paniewskimi, Radeckimi, Gosławskimi, Lichińskimi vel Licheńskimi itd. Dąmbscy wzięli zazwisko od wsi Dąbie in. Dąmbie pod Brześciem Kujawskim, obecnie gmina Rojewo, pow. Inowrocław. Zostali wylegity- mowani ze szlachectwa w Królestwie Polskim w latach 1836-1862. Od początku XVII wieku, tj. po wygaśnięciu Lubrańskich, którzy mieli dostać tytuł hrabiów na Lubrańcu od Karola V, zaczęli używać tytułu hrabiowskiego, dawanego im w aktach urzędowych i w przywilejach królewskich. Było to podstawą do przyznania im tego tytułu w Prusach 1819 i 1826 r., a delegacja Senatu w Królestwie Polskim to samo uczyniła 1824 r. Deputacja wywodowa wołyńska w 1801 r. uznała Radeckich h. Godziemba, za hrabiów także na zasadzie jedności pochodzenia ze zgasłym domem Lubrańskich (Urus.). Z nich: 1 biskup, 6 wojewodów, 1 minister i 12 kasztelanów w latach 1602 — 1796.

poniedziałek, 3 października 2011

Genealogie rodzin Rzeczypospolitej


GENEALOGIE rodzin Rzeczypospolitej w formacie plików PDF



Opracowane genealogie są częścią projektu, mającego na celu stworzenie Polskiego Słownika Biograficzno-Genealogicznego — zbioru uporządkowanych informacji biograficzno-genealogicznych dotyczących rodzin Rzeczypospolitej — czegoś w rodzaju współczesnego herbarza.

niedziela, 11 października 2009

Chełkowski

Chełkowski h. Wczele vel Chełchowski, rodzina wielkopolska, używająca przydomku Kębłan, osiedliła się w Wielkopolsce w XVI wieku. Z niej Józef, biskup sufragan poznański. W XVIII i XIX w. posiadali dobra Starygród, Czarnysad, Dzierzanów, Lipowiec, Rzemiechów, Kuklinów i Targoszyce.

Chotomski

Chotomski h. Prawdzic, rodzina mazowiecka, przydomku Dienheim albo Dingheim, pochodząca od Szczawińskich, nazwisko przyjęli od dóbr Chotomia w pow. zakroczymskim. Z nich Mikołaj z Chotomia, podsędek zakroczymski 1500 r. Feliks, łożniczy królewski 1543 r.

Ciecierski

Ciecierski h. Rawicz, rodzina małopolska, pochodząca z Ciecierzyna pod Lublinem, z której jedna gałąź osiedliła się na Podlasiu, druga na Litwie. Występuje w Metrykach koronnych od 1571 r. Od XVII do XIX wieku byli właścicielami dóbr Mordy, Ciechanowce i Ostrożany w pow. drohickim.

sobota, 10 października 2009

Grabianka

Grabianka h. Leszczyc, rodzina małopolska, pierwotnie zwana Grabionka, pisała się z Pankracewic w woj. lubelskim. Z nich Mikołaj kanonik krakowski 1563, Mikołaj kanonik przemyski, rejent kancelarii mniejszej 1585, Bernard starosta pokutyński rotmistrz 1699, Franciszek prowincjał zakonu franciszkanów w Polsce, Tadeusz (zm. 1807), starosta liwski, filozof i marzyciel, założyciel sekty "Nowego Izraela". W XVIII i XIX stuleciu należały do nich majątki ziemskie: Kupin, Skibecz, Lipowiec, Krzemienna i Nowosiółki.

Hłasko

Hłasko h. Leliwa, v. Chłasko, Łasko, rodzina rusko-litewska, z której Tychno Iwanowicz, właściciel Kniażyc 1585, Karol starosta szewiński 1720. - Tadeusz (zm. 1756), starosta szmeltyński.
W XVIII stuleciu należały do nich starostwa szewińskie i szmeltyńskie, a w XIX byli właścicielami dóbr Borkowicze, Hromoczna, Józefów, Katarzynowo, Małyczyn, Ziabki i Skórnianka w pow. drysieńskim, Stanisławów i Paludowicze w pow. lepelskim, Bułanki, Prodrzenicze, Przeszemieniec, Mikołajowo, Czerepiety w połockim.

Hrebnicki

Hrebnicki h. Ostoja, rodzina litewska, z której Urban Antoni starosta miciuński 1753 r., a ks. Florian (zm. 1762), biskup greko-unicki witebski, mścisławski, orszański, mohilewski, arcybiskup gr.-unicki połocki, metropolita kijowski.
W XVIII i XIX wieku byli właścicielami dóbr Obol i Zadory w pow. połockim, Mossarz w pow. horodelskim, Michalin, Orzechowno, Paula i Nacza w pow. lepelskim, Terespol w pow. drysieńskim, Michałów w pow. dziśnieńskim.

Januszkiewicz

Januszkiewicz h. Lubicz, v. Januszkowicz, rodzina żmudzka, cytowana w Metryce litewskiej od 1528 r., z nich Fiedor pisarz litewski, starosta łucki 1502 r. W XVIII i XIX wieku byli właścicielami Dziahylna na Litwie, w woj. mińskim.

piątek, 9 października 2009

Jaruzelski

Jaruzelski h. Ślepowron, v. Jarużelski, Jaruzalski, Jeruzalski, rodzina podlaska pochodząca ze wsi Jaruzale (in. Jarużale, dzisiaj Jeruzale) w ziemi drohickiej, z której jedna gałąź osiedliła się na Rusi Czerwonej. Z tej rodziny Wacław chorąży bielski, poseł na sejm 1703. Tomasz cześnik drohicki, poseł na sejm 1703. Szczepan podstoli podlaski, poseł na sejm 1703. Wojciech wojski podlaski, poseł na sejm 1767. W XVIII i XIX stuleciu posiadali majątek ziemski Ruś Stara w pow. łomżyńskim, oraz Jawornik Ruski w pow. sanockim.